هند: برندهای مطرح دوچرخه‌رو (دوچرخه و موتورسیکلت) و لاستیک موتورسیکلت در هند شامل MRF، CEAT، Apollo و TVS هستند؛ این شرکت‌ها طیف بزرگی از محصولات از ارزان تا نیمه‌پریمیوم عرضه می‌کنند و در بازار داخلی و صادرات فعالند.
ایران: شرکت‌هایی مثل ایران یاسا تولیدکننده قدیمی و شناخته‌شده لاستیک و تیوب موتورسیکلت در ایران هستند؛ محصولات ایرانی معمولاً برای بازار داخل طراحی و قیمت‌گذاری می‌شوند. iranyasa.ir
کره جنوبی: برندهای کره‌ای مانند Hankook، Kumho و Nexen بیشتر در رده‌های میانه تا بالا قرار می‌گیرند و شهرت خوبی در عملکرد و فناوری دارند. کره‌ای‌ها در مجموع تصویر «پریمیومِ اقتصادی» را ارائه می‌دهند.

قیمت (قیمت خرید اولیه)

ایرانی: معمولا کمترین قیمت خرید اولیه را دارند چون هزینه تولید و توزیع برای بازار داخل بهینه شده است. این مزیت برای کسانی که بودجه محدود دارند یا نیاز فوری به تعویض دارند، جذاب است.
هندی: گستره قیمتی وسیعی دارند ( از خیلی ارزان تا میان‌رده). تغییرات اخیر مالیاتی و بازار می‌تواند روی قیمت‌ها تاثیر بگذارد؛ برخی برندهای هندی تلاش می‌کنند قیمت رقابتی‌تری ارائه دهند.
کره‌ای: معمولا گران‌تر از نمونه‌های ایرانی و بخشاً گران‌تر از برخی مدل‌های هندی، اما نه همیشه خیلی گران — هزینه بیشتر اغلب به‌خاطر فناوری، ترکیب مواد و کنترل کیفیت است.

ارزش خرید (قیمت نسبت به طول عمر و عملکرد)

ایرانی — ارزش در کوتاه‌مدت: اگر دنبال جایگزین ارزان و سریع هستید و مسافت‌های روزمره‌تان کوتاه است، لاستیک ایرانی ارزش خرید خوبی دارد. اما در استفاده‌های سنگین یا سرعت بالا ممکن است عمر کمتری نسبت به نمونه‌های کره‌ای داشته باشد.
هندی — چسبندگی قیمت/کیفیت متنوع: برخی مدل‌های هندی (خصوصاً از برندهای بزرگ) ارزش خرید مناسبی ارائه می‌دهند؛ یعنی با قیمت معقول عملکرد قابل قبولی در شرایط شهری و بین‌شهری خواهند داشت. سیاست‌های قیمتی و تغییر تعرفه‌ها می‌تواند روی «ارزش» تاثیر بگذارد.
کره‌ای — ارزش بلندمدت: لاستیک‌های کره‌ای معمولاً عمر بالاتر، کیفیت ساخت بهتر و عملکرد ثابت‌تری در شرایط تر و خشک دارند؛ بنابراین اگر برایتان دوام و ایمنی مهم است، ارزش پرداخت هزینه‌ی بیشتر را دارند.

ترمزگیری و چسبندگی: کره‌ای‌ها در گروه میانی تا بالا عملکرد بسیار خوبی دارند و در تست‌ها معمولاً چسبندگی و ترمزگیری قابل‌اطمینان‌تری نشان می‌دهند. هندی‌ها بسته به مدل{برند و مواد به کارفته} می‌توانند عملکردی نزدیک به کره‌ای‌ها داشته باشند. ایرانی‌ها معمولاً برای سرعت‌های متوسط و کاربری شهری مناسب‌اند.
پایداری در سرعت و سایش: لاستیک کره‌ای به‌خاطر کنترل کیفیت و فرمولاسیون‌های به‌روز، سایش کمتری نشان می‌دهد و در سرعت‌های بالاتر پایدارتر است. لاستیک‌های ایرانی و بعضی هندی‌ها در سایش متغیرند و بسته به مدل باید بررسی شوند.
مقاومت در شرایط جوی: کره‌ای‌ها معمولاً در شرایط خیس و گرم بهتر عمل می‌کنند؛ برخی مدل‌های هندی هم عملکرد قابل‌قبولی دارند. ایرانی‌ها برای شرایط عادی شهری مناسب‌اند اما در شرایط خیلی لغزنده یا مسافت‌های بلند باید مدل عاج لاستیک {مثلا sorena ، asera ، karen}با احتیاط انتخاب شوند.

اگر می‌خواهید بهترین نسبت قیمت‌/کیفیت را داشته باشید و گاهی {نه همیشه }سفر بین‌شهری هم می‌کنید → برخی مدل‌های هندی (برندهای مطرح) گزینه مناسبی‌اند. بررسی مدل به مدل مهم است.
اگر ایمنی، پایداری در سرعت و طول عمر اولویت شماست و هزینه‌ی اولیه برایتان مهم نیست → کره‌ای سرمایه‌گذاری بهتری در بلندمدت خواهد بود.

مدل و اندازه دقیق کارخانه را بخوانید (ابعاد، شاخص سرعت و بار).
تاریخ تولید (DOT) را بررسی کنید — لاستیک کهنه نگیرید{لاستیکی که بالای 5سال از تاریخ تولید گدشته باشد}.
نقدها و تجربه کاربران محلی را بخوانید (برای مثال سایت‌ها و انجمن‌های موتورسوار).
نگهداری صحیح (فشار باد مناسب، بالانس و تراکم صحیح) عمر لاستیک را خیلی افزایش می‌دهد — فرقی نمی‌کند از کدام کشور باشد.

شما (قیمت اولیه در مقابل دوام و ایمنی) بستگی دارد.
پیشنهاد کاربردی: برای استفاده شهری و بودجه محدود از ایرانی یا گزینه‌های اقتصادی هندی استفاده کنید؛ برای رانندگی پرسرعت، سفرهای بین‌شهری زیاد یا اولویت ایمنی، لاستیک کره‌ای گزینه بهتری است